பிச்சைக்காரி மீது இச்சை கொள்ளும் வக்கிர குணங் கொண்ட தமிழர்கள்!

வக்கிர மனதின் அக்கிரமக் காதல்!

சிதறிய சில்லறைகளை 

பொறுக்கி எடுக்க குனிகிறாள் அவள்

சல்லாப மனதோடு

இச்சை கொண்டு அலைகிறது

ஆடவனின் மனம்! 

சிற்றின்ப வெறியால் சீரழிந்த காதல்!

மறந்து போகுமோ முதற் காதல்!

புவியினிலே  கவிக்கும் பல பாடு பொருள் உண்டாம் – – இக்

கவியினிலே நானும் மறந்து போகுமா முதற்

காதல் என உரைக்க வந்தேன் – அட போடா நீயும் உன்

கவியும் என வார்த்தைகளை நீவிர் எறிந்து வீசாது

கேட்டிடுவீர் – குறை நிறைகளையும் பகிர்ந்திடுவீர்!

இச்சையை தீர்ப்பது தமிழன் குணமா? பச்சையாய் பேசுதல் காதல் வரமா?

ஏக்கமும், ஏமாற்றமும்!

நாய் குட்டியை செல்லமாய் முத்தமிட்டாள் அவள்

நாணத்தில் என் கன்னத்தை தடவி

எனக்கும் கிடைக்காதா என 

ஏப்பம் விட்டு எச்சிலை உமிழ்ந்தேன் நான்!!

பிச்சைக்காரி மீது இச்சை கொள்ளும் பச்சைத் தமிழர்கள்!

வக்கிர மனதின் அக்கிரமக் காதல்!

சிதறிய சில்லறைகளை 

பொறுக்கி எடுக்க குனிகிறாள் அவள்

சல்லாப மனதோடு

இச்சை கொண்டு அலைகிறது

ஆடவனின் மனம்! 

கலியாணம் கட்டனும் என்றேன்! சீ! போடா இது கலியுக காதல் என்றாள்!

தாலியை கட்டு! தாரமாய் ஆக்கு!

வேற்றுக் கிரக வாசியாய் நான்
வேலி போட்டு பிரித்து
தாலியோடு வா என
வாசலில் நின்று
விடை கொடுக்கிறாய் நீ!

யோவ்! கஸ்மாலம் என்னையா நீ காதலிக்கிறே? காரி துப்பினாள் கார்த்தி!

சருகாகிப் போன காதல்!

உன் பார்வை அம்புகளால்

என் காதல் துளிர் விட்டது - இன்றோ

சந்தேகப் பார்வைகளால்

அது சருகாகி விட்டது!